Кацярына Лабецкая, фота аўтара uff-org.by
Зялены, белы, памаранчавы колеры на працягу месяцу прыцягвалі ўвагу мінчан да вялікай афішы першага буйнога этна-фэсту “Ірландскія танцы-2008”, які меў гонар адбыцца напярэдадні дню св. Валянціна ў Беларускай дзяржаўнай філармоніі.
Тры дні – з 11 па 13 лютага – аматары кельцкай культуры бавілі час у атмасферы традыцыйнай музыкі, танцаў і тэатру. Пад вопліскі задаволеных гледачоў штовечар на сцэну выходзілі як беларускія калектывы, так і госці з іншых краін. Вось некалькі імёнаў – гурт RUN (Украіна); тэатр ірландскага танцу “Mirkwood” (С-Пецярбург), які паказаў спектакль у дзвюх дзеях; гурт-выканаўца ірландскага, шатландскага і брэтонскага фолку“Ceilidh Ceol” (Беларусь), танцавальны калектыў ”Bassdance” (Беларусь).
Напрыклад, толькі некалькі дзён гасцяваў у сталіцы Alizbar – жыхар Венгрыі, выканаўца музыкі на кельцкай арфе. Дарэчы, яго гранне так запала ў душу беларускага слухача, што па асабістых просьбах, ён быў запрошаны і на другі дзень фестывалю.
Па словах Уладзіміра Гінько – галоўнага кіраўніка праекту “Ethnicana” (http://ethnicana.com/) і паралельна вядоўцы канцэртаў, этнічная культура – самая нерухомая, чыстая і дасканалая ў сферы мастацтва. Магчыма, гэтым і выклікана такая зацікаўленасць ёю ў апошнія часы.
Людзі кажуць: каб адчуць, трэба дакрануцца. Прапаноўваю шаноўным чытачам гэтага моладзевага парталу, хаця б на некалькі хвілінаў адчуць сапраўдную “смакату” ірландскай культуры…
