Калі імёны Роберта Даўні-малодшага і Джуда Лоў вам нічога не гавораць, то цяжка вас падазраваць не тое, што ў элементарным веданьні кінамастацтва, але і ў наяўнасьці мастацкага густу ўвогуле. У такім выпадку вам глядзець можа і не варта, наўрадці вы здольныя заўважыць розьніцу паміж гэтым фільмам і высокамастацкімі крымінальнымі серыяламі з Лыкавымі ў галоўнай ролі. Для ўсіх жа астатніх ужо наяўнасьць сярод актораў фільму прынамсі аднаго з іх ужо само па сабе ёсьць дастатковай прычынай каб фільм глядзець. У гэтым творы прысутнічаюць абодва. І ўжо аднаго гэтага было б больш чым дастаткова, каб фільм стаў абавязковым для прагляду.
За рэжысёра стужкі выступіў Гай Рычы. На гэтым можна было б ужо і спыніцца. Усе ведаюць ягоныя сапраўды шэдэўральныя творы “Карты, грошы, два ствалы” і “Сп***ділі”. Не таямніца, таксама, што былі ў спадара Рычы і цалкам правальныя карціны.
Зараз пра сам фільм. Стужка вытрымана ў стылі “стымпанк”. Для зусім цемных і выхаванцаў аграгарадкоў тлумачым: стымпанк – гэта сваеасаблівы накірунак у мастацтве, асаблівасьцю якога зьяўляецца мадэляваньне альтэрнатыўнага накірунку разьвіцьця сьвету, калі б тэхналагічны працэс развіваўся на падставе ўдасканальваньня паравых рухавікоў; у большасьці выпадкаў падзеі адбываюцца сярод вобразаў віктарыянскай Англіі альбо блізкіх да іх, з адпаведнай модай і архітэктурай. Найбольш вядомыя фільмы, зьнятыя ў гэтым стылі, – “Ван Хелсінг”, “Ліга выбітных джэнтэльменаў”, “Залаты компас”, “Бразілія”.
Новы “Шэрлак Холмс” Гая Рычы ёсьць сапраўдным шэдэўрам стымпанку. Фільм у першую чаргу успрымаецца эстэтычна. І эстэтычна ён выкананы бездакорна ва усіх момантах, ад дэкарацый да вопраткі і аксесуараў. Менавіта гэта робіць твор сапраўды вельмі і вельмі прыгожым.
Сюжэт фільму на самой справе прымітыўны, бязглузды і пусты як барабан. Праўда калі вы паспелі пераасэнсаваць сваё юнацтва ў аграгарадку і адчулі сабе сталічным “кінаманам-інтэлектуалістам”, то глядзіце “Ідыётаў” фон Трыера альбо “Востраў” Кім Кі-Дука. Там вы знойдзеце і глыбокі сэнс і рыбалоўныя кручкі ў вагіне. Калі ж вы не застралі на азначаным этапе і сталі нармальным аматарам добрага кіно, дык факт простасьці сюжэту не стане для вас прычынай, каб адмаўляцца ад прагляду гэтага сапрыўды шэдэўральнага фільму. Бо галоўнае тут не пра што, а як! Такая стужка і павінна мець толькі такі сюжэт, просты, прадказальны, ужо дзесьці прачытаны і пабачаны. Затое тут есьць сапраўды сьмешныя і дасьціпныя дыялогі, трапны гумар, вельмі каларытныя вобразы галоўных герояў, прыгожыя дзяўчыны, і захапляльная гісторыя, паказаная на самым высокім мастацкім узроўні.
Тыя, хто прызвычаіўся да савецкага Шэрлака Холмса ў выкананьні Васіля Ліванава, могуць не чакаць нічога падобнага. Вобразы галоўных герояў вельмі адрозьніваюцца ад тых, да якіх мы прызвычаіліся ў дзяцінстве. Цяжка нават параўноўваць. Героі фільму Гая Рычы больш складаныя і меньш дабрадзейныя, яны іранічныя і саркастычныя амаль да цынізму і зусім не з’яўляюцца узорам для перайманьня для дзяцей, яны больш дарослыя, натуральныя і жывыя. Не хачу сказать, што гэты фільм лепшы за савецкую экранізацыю, ён проста другі.
Пра тое, як справіліся з галоўнымі ролямі Шэрлака Холмса і доктара Ватсана Роберт Даўні-малодшы і Джуд Лоў адпаведна, казаць увогуле не варта. Яны па-просту не маглі выканаць свае ролі кепска.
даведка StudFarmat’a:
Kenny – выхаванец-выдатнік Гістарычна-філалагічнага факультэту УА “Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт”.
Ідэйны недавыхаванец аспірантуры ДНУ “Інстытут гісторыі” НАН Беларусі
Аматар кіно, дзяўчын і творчасці Эрленда Лу